Wat is familiaal geweld?
Familiaal geweld omschrijven we als elk dwingend of intimiderend gedrag tegenover een gezins- of familielid of een (ex-)partner. Geweld omvat zowel fysiek, psychisch en seksueel geweld, economische verdrukking of isolatie. Dreigen met geweld is ook een vorm van geweldpleging. De agressor kan volwassen, kind of adolescent zijn. Plegers zijn vaak zelf slachtoffer. Ook geweld zien plegen kan erg kwetsend zijn. We maken een onderscheid tussen partnergeweld, stalking, kindermishandeling, oudermishandeling (van het kind tegenover de ouders), ouderenmis(be)handeling (door familieleden op thuiswonende ouders) en geweld tussen jongeren in een gezin.
1 op 5 vrouwen slachtoffer van geweld
Zowel in omvang als in ernst is geweld tegen vrouwen toegenomen. Voor het fysieke geweld is de toename voor 10 % te wijten aan meer meldingsbereidheid en voor 21 % aan een reële toename van het geweld. Voor seksueel geweld is er geen toegenomen meldingsbereidheid, maar wel een reële toename van 39%. Deze cijfers beschrijven de evolutie van '88 tot '98, sindsdien zijn er geen cijfers meer voorhanden (Bruynooghe e.a., 1998).
Eén op vijf vrouwen is ooit 'mishandeld' in die zin dat ze matig of zeer ernstige vormen van fysiek geweld hebben meegemaakt, maar dit geweld kon net zo goed uitgaan van de ouders of andere bekende of onbekende daders. Deze 'mishandeling' mag dus niet herleid worden tot ‘vrouwenmishandeling' in de betekenis van ‘partnergeweld’. Dit neemt niet weg dat ook het partnergeweld is toegenomen (Bruynooghe, e.a., 1998; Bruynooghe, e.a., 1988).
Kans op slagen, Kris De Groof en Tina De Gendt (red),
2007 Lannoocampus, deel2 hfst4 Partnergeweld en thuisloosheid (Helen Blow en Gerard Van Menxel)